De effecten van spookvissen in de Noordzee

| 24 april 2012 | 0 Comments

Ook bieden wrakken bescherming, zijn het rijke foerageergronden en dienen ze als kraamkamers voor verschillende soorten. Veel kabeljauwpopulaties zijn bijvoorbeeld vrijwel alleen nog maar te vinden op de scheepswrakken. Deze dieren worden nu bedreigd door netten en vislijnen die in de scheepswrakken blijven hangen. Netten die op de zandbodem worden verloren, kunnen over het algemeen weinig kwaad. Maar de netten die dichtbij scheepswrakken worden verloren kunnen vastgehaakt raken aan het wrak en blijven dan uitgestrekt en functioneel. Hierdoor kan het nog jaren doorgaan met vissen; bekend als spookvissen.

Spookvissen kan significant negatieve effecten hebben op vissoorten die overgeëxploiteerd zijn, zoals kabeljauw, Groenlandse heilbot en zeeduivel. Dit kan betekenen dat pogingen tot herstel van populaties van deze soorten ondermijnd worden door het spookvissen. Zeker kabeljauw is vaak terug te vinden in video’s die gemaakt zijn van het spookvissen en de mortaliteit die te wijden valt aan spookvissen is daarmee mogelijk erg groot. Om het voortbestaan van de kabeljauw te verzekeren is het belangrijk dat we dit fenomeen beter bestuderen om het effect ervan beter in beeld te krijgen. We moeten ons er echter wel van bewust blijven dat er veel andere menselijke acties ook een grote druk uitoefenen op het ecosysteem van de Noordzee. Bijvoorbeeld de boomkorvisserij, de bijvangst van vissers die vaak weer over boord wordt gegooid of het slopen van wrakken wat het leven op het wrak compleet verwoest. Ook zijn er grote verschillen in de hoeveelheden spooknetten per wrak; waar meer gevist wordt door de staandwantvisserij wordt er uiteraard ook meer verloren dan op plekken waar minder gevist wordt.

Geef een reactie