Duikers redden krabben uit een net

| 28 oktober 2009 | 0 Comments

Onze organisatie streeft er voor om zoveel mogelijk wrakken schoon te krijgen van de netten die nodeloos dierenleed veroorzaken. Aan de kust en in het binnenland liggen ook netten die dieren vangen zonder dat het nut heeft. Als duikers hier iets tegen ze doen helpen ze een stukje dierenmishandeling voorkomen. Mocht je nu niet zelf in machte zijn om een net op te ruimen kunt u het net ook altijd aanmelden bij ons via het contactformulier.

Heidi Tijms is een duiker die actie ondernam om een net op te ruimen, hieronder haar verhaal. Op 7 augustus schreef  ze op een populair duikforum het volgende bericht:

Vanmorgen een akelig duikje gemaakt bij de Pier. Omdat het eb was en het water al vrij laag stond, op een andere plek te water gegaan dan gebruikelijk. Aan deze kant van de pier bleek het restant van een visnet te liggen. Kennelijk ooit bewust geplaatst, want aan één kant zat het nog stevig verankerd. De andere kant was echter los, waardoor het in een wirwar over de grote betonblokken is komen te liggen. Een dodelijke val voor krabben, tientallen meters lang. Ze raken erin verstrikt en komen vast te zitten om een zekere dood af te wachten.

Ik heb er heel wat losgemaakt. Niet dat het iets uitmaakt, zolang dat net daar ligt blijft het krabben vangen, maar, nou ja, voor degenen die bevrijd zijn maakt het wel wat uit.

Heidi liet het er niet bij zitten en trommelde haar club om te helpen met de verwarde kreeften en het net dat nutteloos dieren vangt. Na twee weken schreef ze triomfantelijke de volgende tekst:

Het net is weg!

Vorige week had ik met mijn duikclub al een poging ondernomen het net weg te halen. We hebben het toen grotendeels los weten te trekken en kwamen uiteindelijk uit bij een ingegraven ijzeren staaf waaraan het net vastzat. Dat bleek gewoon een anker te zijn, wat we uiteindelijk vrij wisten te krijgen en op de kant te werken. Inmiddels was het te donker geworden om nog verder te kunnen werken. Aan dat anker hadden we later een heel stuk net de kant op kunnen trekken, ware het niet dat iemand dat doodleuk had meegenomen.

Dus konden we weer opnieuw beginnen. Vanmiddag ben ik samen met Jacko voor de tweede ronde gegaan. Het was even aarzelen of het weer het toe zou laten, maar ondanks de wind was de zee was nog mooi glad van de afgelopen dagen en het zicht goed, althans, de eerste meters. Omdat het net zo groot was konden we het niet in één keer naar boven halen en hebben we het in stukken gesneden. Hoewel het behoorlijk dikke touwen aanzaten, ging dat best makkelijk, het touw tussen handen en knieën straktrekkend.

Stukje bij beetje alles op de kant gelegd, tot ik voor het laatste stuk zelf tussen de blokken aan de kant ging staan en Jacko het net onderwater losmaakte en met lijnsignalen aangaf als er weer een stuk binnengehaald kon worden. Ook een manier van lijnduiken.

Vervolgens zijn we, samen met een paar behulpzame vissers, nog dik een uur bezig geweest om alle nog levende krabben als strandkrabben, noordzeekrabben en blaasjeskrabben los te snijden en terug te gooien. Bij elkaar drie emmers vol meer of minder levende krabben, die zich overigens nogal eens stevig in mijn handschoen vastknepen.

Met al dat lostrekken en snijden en geklauter over de begroeide blokken deze keer niet echt netjes gedoken, maar het net is tenminste weg, dat is het belangrijkste.

Met deze goede actie heeft Heidi met haar duikvereniging nog de krant gehaald.

Geef een reactie