Zandduiken!

| 13 september 2015

Blog van Reindert Nijland.

Gistermiddag was het eindelijk zo ver. Na elke dag van de expeditie inpraten op de duikplanners is het dan toch gelukt en mogen we op de klaverbank duiken. Op de sonar van de Cdt. Fourcault is geen enkel hobbeltje wat op een wrak lijkt te zien. En toch gaan we duiken! Of er ook echt grind op de bodem ligt valt op de sonar niet te zien, dus op hoop van zegen dalen we af.

DSC06361-Helmkrab

Foto: Reindert Nijland

Bij de bodem aangekomen valt mijn oog als eerste op een plukje dodemansduim op een klein kiezeltje. Dat voorspelde veel goeds, hoewel er bij een betere blik in het rond nergens grind te zien is. Alleen maar zand, zand en zand. De bodem heeft veel weg van een mooi zandstrand met golfribbeltjes, maar dan 30 meter onder het wateroppervlak. En er valt een stuk meer te vinden. Allerlei prachtige zeebeesten die ik vooral ken als bijvangst van boomkorvissers. En hier vind je ze levend op de zandbodem. Een fluwelen zeemuis, een zeeklit, en een helmkrab. Bij terugkijken van de foto’s bleek de laatste “maar” een lege vervelling te zijn, duidelijk te zien aan de doorzichtige ogen. En dan de kamsterretjes! Super leuke beestjes, op eerste gezicht lijken ze niet veel te doen, maar als je beter kijkt verplaatsen ze zich met een behoorlijke snelheid. Sommige kamsterretjes lijken niet helemaal goed en hebben dikke knobbels op hun lijf. Uit de meegebrachte boeken blijkt dat dit hun manier van voortplanten is.

DSC06368-Weduweroos

Foto: Reindert Nijland

Er is op deze zandbodem minder te zien dan op een wrak, wat maakt dat je ook veel meer gefocust kan rondkijken. Je zwemt een paar meter langs de gidslijn en daar zie je alweer iets leuk. Hier nog een groepje kamsterren, daar een paar scholletjes die parmantig met hun kopje omhoog over de golfribbels surfen. Ook zie ik een weduweroosje (soort anemoon) in het zand zitten. Deze moet zich wel ergens aan hebben vastgehecht, dus het grind kan toch niet ver weg zijn!

Weer boven water ben ik super enthousiast. Een aantal van de supportduikers dachten dat ik ze in de maling nam, want die hadden namelijk niets leuks gezien. Maar ik ben heel erg blij dat we deze duik konden maken. Wat een heerlijk relaxed duikje. Jammer dat na een half uurtje de duik voorbij was. Ik had hier graag nog een uurtje langer willen rondstruinen. Kan je nagaan hoe de euforie geweest zou zijn als we wel op een echte grindbank het anker uit hadden gegooid!

Comments are closed.